Serdar Karabatı skarabati@bilgi.edu.tr

SADE KARIŞIK

Piyano a. It. müz. Tuşlara bağlı küçük çekiçlerle, tellerine vurulunca ses veren, klavyeli, ağır ve büyük bir çalgı. Piyano gerçekten ağır ve büyük. Taşıması yalnızca maddi olarak değil, manevi olarak da zor. Cazda edindiği tarihçesi belki büyük hafızasının şimdilik küçük bir parçası. Öyle de olsa, piyanonun modern yüzyıl müziğindeki dağarcığı piyanistlerin hayli iddialı olmasını gerektiriyor. Cazın fırtınasında uçup giden ve yok olan seslerin hikayesi pek hazindir çünkü.
Jon Weber ismi bu tehlikeli çalgının caz tarafında, özellikle de Amerika yakasında yükselmeye başlayanlarından. Aslında yaşı ve çalmışlığıyla günümüzün orta kuşağından sayılabilecek bir müzisyen. Çocukluğunda binlerce parçayı kulaktan ezberine alabilmesiyle ile dikkati çekmiş. Gençliğine kadar geçen dönemde de çoğunlukla kendi kendini yetiştirmiş. Sonrasını ise saklı denebilecek bir kariyer izliyor. 1993’teki Jazz Wagon kaydını saymazsak Simple Complex piyanistin daha geniş bir çevreye görünür olduğu ilk albüm.
Просто Сложно, Eenvoudig Ingewikkeld ya da bir parça yanlış Türkçe’siyle ‘Sade Karışık Chicago Tribune’ ve İsviçre Ulusal Radyosu tarafından yılın albümü olarak ilan edilmiş bir kayıt. Jon Weber’in Chicago’da yerleşik oluşuyla bu şehirde daha fazla tanınıyor olması arasındaki ilişkide elbette şaşılacak bir şey yok. Diğer ödülü ise müzisyenin İsviçre’deki piyano festivallerinde gösterdiği başarılı performans sonrası gelmiş bir takdir ve beğeni olarak düşünmek gerekir. Weber’in bu yıl içinde yapması beklenen kapsamlı turnenin ödüllere bakışı nasıl değiştireceği ise ayrı merak konusu.
Aslında Simple Complex’in piyanist albümü olduğunu çıkartmak pek kolay değil, çünkü albüm piyanoya özel bir misyon yüklemiş gözükmüyor. Jon Weber solodan kaçınmıyor, ancak önceliği çok net bir şekilde bestelere ve performansın grup özelliklerine vermiş. Solo bölümler bu anlayışa uygun olarak bestelerin çerçevesini parlatmak amacıyla tasarlanmış. Yine de, trompetçi Diego Urcola, vibrafoncu Gary Burton ve saksofoncu Eric Alexander’ın ön plana çıktığı dakikalar dikkatten kaçmıyor.
Davulda hemen tüm albümü Mark Walker sırtlamış. Bazı Latin caz projelerinin omurgası olarak da bilinen Walker, buradaki geniş rolü de başarıyla tamamlıyor. Paul McCandless, Niels-Henning Ørsted Pedersen ve Roy Hargrove ise caz dinleyicisinin aşina olduğu isimler olarak listede hemen göze çarpıyor. Bir başka hoş sürpriz son dönemin belki de en derinlikli erkek vokalisti olan Kurt Elling’in varlığı. Weber-Elling buluşması aynı zamanda bir Chicago kardeşliği.
Simple Complex yaklaşımı itibarıyla sıradışı olmaya çalışmayan, kolektif ruhu vurgulayan bir albüm. Pozitif dokulu, duru besteleri keyif veriyor. Ekseni post-bop olmakla birlikte, örneğin Is it only me? ve Jolie isimli parçalarda olduğu gibi Latin tınılara ve Hint müziğine de dokunuyor. Simple Complex belki büyük bir iddia peşinde değil, ama dikkatli kulaklar bu albümde çok önemli direnç noktaları bulacak. Jon Weber giderek zenginleşecek bir karakteristiğin tohumlarını atıyor olabilir.

www.jonwebermusic.com